żłobek Miejski nr1 - Złobek Integracyjny

O żłobku

Informacje

Zajęcia z dziećmi

Wspieranie rozwoju

Kadra

Historia

Wiersze i piosenki

Ciekawostki i artykuły

Kontakt

Dołącz do nas na
 
" JEDZ NA ZDROWIE !!! - czy na zdrowie ??? "

 

W miarę rozwoju dziecka przychodzą różne fazy związane z jedzeniem, takie jak grymaszenie, odmowa przyjmowania jedzenia o określonych porach dnia lub też przejadania się o innych porach.

I chociaż nie da się tego uniknąć, należy się zastanowić, jakie są nasze oczekiwania wobec dziecka, a także wobec siebie. Aby oczekiwana te były realistyczne, należy pamiętać, że apetyt dziecka jak i jego nawyki żywieniowe ulegną zmianie, chociaż niewiele dzieci jada zgodnie z oczekiwaniami rodziców.

 

 

 

Co wpływa na odmowę posiłku przez dziecko?

 


1.Demonstracja niezależności – dzieci w wieku 1-2 lata stają się bardziej niezależne i swą niezależność pragną zademonstrować właśnie poprzez stosunek do jedzenia, posiłków i karmienia.
W przypadku jedzenia dzieci sprawują pełną i niepodzielną kontrolę nad sytuacją, ponieważ nie można zmusić ich do tego wbrew woli.
 
2.Fobia nowości – w tym wieku /1-2 lata/ dziecko odrzuca wszystko, co nowe i nieznane
jako „bunt dwulatka”. Dziecko jest wówczas bardzo uparte w swoich dążeniach do tego, aby jeść wciąż to samo lub robić określone rzeczy w określony sposób – np. stałe pory posiłków a nawet ten sam kubeczek i w tym samym miejscu na stole podczas jedzenia.
 
3.Całkowita odwrotność poleceń rodziców – półtoraroczne dzieci świetnie się bawią, wykonując czynności, które są odwrotnością poleceń.
 
4.Poczucie ograniczenia wolności – przez fakt, iż małe dzieci nie potrafią skupić uwagi przez dłuższy czas i wzrasta ich sprawność ruchowa, porę posiłku mogą traktować jako ograniczenie wolności – w tym czasie wolałyby  wykonywać inne zajęcia.
 
5.Przekąski zamiast posiłku – niektóre dzieci domagają się przekąsek /ciasteczka, soczek/, bo te produkty można spożywać nie przerywając zabawy.
 
6.Identyfikacja nielubianego produktu z całą grupą produktów –dwulatek, który nie lubi   np.  kalafiora może skategoryzować produkty jako „warzywa” i stwierdzić, że w ogóle nie lubi warzyw, ponieważ nie lubi jednego z nich.
 
7.Naśladowanie – dwulatek zauważa już to, co mówią, ale też to, co robią i jedzą inne osoby z otoczenia i widząc np. brata jedzącego herbatnika z czekoladą – nie będzie jeść zwykłego chrupka kukurydzianego.
 
8.Nawyki żywieniowe w rodzinie- czy zamiast trzech dobrze zbilansowanych posiłków dzieci dostają wszystko, o co poproszą, aby uniknąć codziennych awantur przy stole.
 
 
9.Brak informacji przekazanej dziecku /dwa razy/ o czekającym go posiłku:
np. „sprzątamy zabawki, bo będzie obiad”, „myjemy rączki, bo będzie obiad”.
 
 
 

Czego nie należy robić:


1.Nie zmuszajmy dziecka do jedzenia i nie namawiajmy do jedzenia podczas posiłku.

2.Nie narzekajmy podczas karmienia i nie stójmy nad dzieckiem gdy je /dzieci wyczuwają napięcie/.
3.Nie nadzorujmy każdej łyżeczki, która trafia do buzi.

4.Nie przekupujmy dziecka za pomocą nagrody „jak zjesz obiad dostaniesz gumę”.

5.Nie odmawiajmy dziecku deseru /jako kara/, gdyż dajemy do zrozumienia, że jedno danie jest smaczne, a drugie nie.

6.Nie proponujmy dziecku dodatkowych przekąsek, jeżeli nie ma ochoty zjeść tego, co jest na talerzu.

7.Nie zakładajmy, że w żłobku, przedszkolu czy u znajomych dziecko nie zje czegoś, czego nie jada w domu.

8.Nie nazywajmy dziecka grymaśnikiem, ani nie roztrząsajmy przy nim problemu, gdyż w ten sposób utrwalamy jego podejście – dziecko słyszy, że nie je warzyw, więc … nie je warzyw.

9.Nie popędzajmy dziecka, aby szybciej skończyło spożywanie posiłku.

10.Nie zmuszajmy małego dziecka, aby odpowiednio posługiwało się sztućcami i nie brudziło podczas jedzenia.

11.Nie zmuszajmy dziecka do siedzenia przy stole, dopóki rodzice nie dojdą do wniosku, że zjadło tyle, ile oczekiwali.

12. Nie pytajmy co chwilę dziecka czy nie jest głodne między posiłkami i nie proponujmy mu jedzenia.

13.Nie podawajmy dziecku zabawek lub innych przedmiotów, które mogą rozproszyć jego uwagę.  

14.Nie oczekujmy zmian z dnia na dzień.

15.Nie poddawajmy się, jeżeli nie widać natychmiastowej poprawy.
 

 

Co robić w przypadku „strajku głodowego”.

 

1.Przyjąć regularny rozkład posiłków: trzy posiłki dziennie, dwie przekąski między posiłkami o określonych porach.

2.Nauczyć siedzenia dziecka przy stole podczas jedzenia, nawet jeżeli nie je.

3.Zadbać, aby posiłki nie odbywały się zbyt późno ani wtedy, gdy dziecko jest przemęczone.

4.Sprawdzić czy dziecku jest wygodnie w krzesełku, a blat stołu jest na odpowiedniej wysokości.

5.Nakładać małe porcje – duże porcje mogą małe dziecko odstraszyć.

6.Zadbać o to, żeby jedzenie było przyjemnością – organizować wspólne, rodzinne posiłki.

7.Pozwolić dziecku przestać jeść, jeśli komunikuje taki zamiar.

8.Starać się, aby dziecko jadło zdrowo /dotyczy to zarówno posiłków, jak i przekąsek/.

9.Zachęcać dziecko do zaangażowania się w planowanie i przygotowywanie posiłków.

10.Stopniowo rozszerzać diety dziecka, urozmaicając posiłki i podając je w ciekawej postaci /np. kolorowo ułożone warzywa/.

11.Pozwalać na samodzielność w czasie jedzenia i wybory .

12.Zapewnić wodę do picia.

13.Chwalić dziecko za dobry wybór jedzenia –np. „dobrze, że jesz ser, będziesz mieć zdrowe kości „.

14.Chwalić dziecko za zjedzenie czegoś nowego.

15.Sprzątać ze stołu po zakończonym posiłku.

16.Zachęcać dziecko do jedzenia, jeżeli jest głodne i nie zmuszać, gdy już się najadło.

17.Należy dbać o przyjemną atmosferę podczas posiłku dla wszystkich z nadzieją, że dzieci zechcą nas naśladować.

 

 
 
Conway R., Brzdącu nie grymaś, Gliwice 2008.
 
mgr Halina Tarasiewicz

 

wr

Tworzenie stron www i sklepów internetowych Białystok | Strony www