żłobek Miejski nr1 - Złobek Integracyjny

O żłobku

Informacje

Zajęcia z dziećmi

Wspieranie rozwoju

Kadra

Historia

Wiersze i piosenki

Ciekawostki i artykuły

Kontakt

Dołącz do nas na
 
" NAGRODY !!! → DOCENIANIE KARY "

 

W życiu każdego dziecka ważne miejsce zajmuje nagradzanie i chwalenie. Mają one na celu wyjście naprzeciw oczekiwaniom dzieci, budowanie w nich motywacji oraz wspomaganie kształtowania właściwych postaw.

 

Jednakże stosowanie nagród jest często działaniem nieskutecznym, ponieważ:
 
-kształtuje w dziecku silną rywalizację, by być lepszym od innych, przez co zmniejsza chęć
 współpracy i wrażliwości w stosunku do słabszych
 
-osłabia naturalną wewnętrzną motywację chęci zrobienia czegoś dla samej satysfakcji z tego, że potrafi się to zrobić dobrze.
 
Dzieci posiadają naturalny pęd do rozwoju i naturalną chęć współpracy z innymi, co wskazuje na ich bardzo silną motywację wewnętrzną.
Często motywacja ta jest zaburzona stosowaniem nagród, co czyni dzieci zewnątrzsterownymi.
 
Zewnątrzsterowność  kształtuje silną zależność od innych i ich oceny.
Ponadto prowadzi do mierzenia swojej wartości poprzez odnoszenie się do tego, co inni o nas myślą.
 
Efekty takiego działania widoczne są zarówno w sferze poznawczej jak i wychowawczej.
Mając tego świadomość, motywacji do działania należy szukać wewnątrz dziecka.
 
Zamiast dziecko nagradzać zacznijmy je  doceniać.
Doceniać, to znaczy: być pełnym uznania, cenić, chwalić, szanować.
 
Doceniać zamiast oceniać !!!
 
Docenianie kształtuje aktywną postawę dziecka, wyzwala jego czynny stosunek do obowiązków oraz stawianych mu wymagań.
Poza tym usuwa napięcie nerwowe dziecka oraz wyzwala w nim reakcje pozytywne.
Ważnym aspektem doceniania jest to, że powinno być ono związane bezpośrednio z czynem.
 
KORZYŚCI DOCENIANIA:
 
- umacnianie w dziecku wiary we własne wartości i możliwości
- zachęcanie do podejmowania coraz trudniejszych zadań
- dostarczanie dodatkowych uczuć: radości i dobrego samopoczucia
- wzmacnianie więzi uczuciowych z osobami doceniającymi
- działanie pozytywne na tych, którzy są świadkami doceniania
- dawanie poczucia zadowolenia, a tym samym mobilizacji do pożądanego
 wychowawczo postępowania.
 
Kara, w potocznym odczuciu, jest przeżyciem czegoś przykrego.
W rozumieniu pedagogicznym w pojęciu kary kryje się : 
-sens korektywny , pozwalający na poprawę zachowania
-sens profilaktyczny, stwarzający możliwość zapobiegania czynom niepożądanym.
 
Dziecko musi wiedzieć za co zostało ukarane, czyli dowiedzieć się, czego konkretnie mu nie wolno.
Bardzo istotne jest, szczególnie w przypadku dzieci małych, aby kara następowała zaraz po przewinieniu, ponieważ jeśli nastąpi zbyt późno, dziecko może nie wiedzieć za co zostało ukarane. W takiej sytuacji kara nie koryguje niepożądanego zachowania, a tylko wywołuje poczucie krzywdy.
 
Kary niebezpieczne, których nie można stosować w wychowaniu dziecka:
 
1.Kara cielesna –poniża godność dziecka, upokarza je, uwidacznia dziecku jego niemoc i bezsilność.
2.Straszenie dziecka –powoduje głównie urazy psychiczne: nerwice lękowe, fobie i nieraz różne objawy somatyczne.
3.Wyzwiska – piętnują rzeczywiste lub jedynie wyobrażone ich oceny charakteru. Jest to szczególnie groźne, jeśli odbywa się wobec rówieśników, którzy szybko tworzą przezwiska, boleśnie piętnując wyzwane dziecko.
4.Reakcja krzykiem –dzieci wychowywane za pomocą krzyku podobnie zachowują się wobec innych – krzyczą na rówieśników w czasie zabawy, a nawet na dorosłych, których się nie boją.
5.Izolacja – dziecko małe przeżywa wówczas lęk i będzie się bało samo przebywać w pokoju, może bać się ciemności i samotności. Dziecko starsze, odtrącone przez  ukochaną osobę, jest skłonne do silnego odwetu.
6.Ciągłe wspominanie przewinienia – wyzwala poczucie krzywdy i zniechęca do dalszej pracy.        
 
Karaniu musi towarzyszyć życzliwość ,ukazująca możliwość poprawy. W przeciwnym razie może dojść do zachowań agresywnych, a także negatywnego stosunku do osoby karzącej.Ważną funkcją jest zlikwidowanie poczucia winy u dziecka oraz przywrócenie równowagi psychicznej.
 
Kara nie może być wymierzona pod wpływem emocji i powinna być stosowana konsekwentnie  – to znaczy, że nie może być tak, że za to samo zachowanie dziecko raz zostaje ukarane, a innym razem nie. Ważne jest również to, aby wszyscy biorący udział w wychowaniu dziecka byli jednomyślni  co do kary.
 
W wychowaniu dziecka powinno się mu dostarczać atrakcyjnych wzorów postępowania, które dziecko chętnie naśladuje, a połączenie dwóch elementów DOCENIANIA I KARY zdaje się być najskuteczniejszą formą oddziaływania wychowawczego.
 
 
  1. Stańczyk M., Doceniać zamiast nagradzać (w:)Bliżej przedszkola nr 11, listopad 2014.
  2. Jundził I., Nagrody i kary w wychowaniu, Warszawa 1986.
  3. Maciaszek J., Nagroda i kara w wychowaniu dziecka, Warszawa 1975.
 
 
 

mgr Halina Tarasiewicz

 

 

wr

Tworzenie stron www i sklepów internetowych Białystok | Strony www