żłobek Miejski nr1 - Złobek Integracyjny

O żłobku

Informacje

Zajęcia z dziećmi

Wspieranie rozwoju

Kadra

Historia

Wiersze i piosenki

Ciekawostki i artykuły

Kontakt

Dołącz do nas na
 
" Jak ułatwić maluchowi (i sobie) okres adaptacji w żłobku? "

Pierwsze dni w żłobku to trudny okres dla dziecka, ale także i rodzica. Dziecko adaptuje się do nowego otoczenia, które początkowo może wydawać mu się zagrażające. Traci poczucie bezpieczeństwa, ponieważ musi oddzielić się od matki, przystosować do nowego harmonogramu dnia, współpracować z opiekunkami i innymi dziećmi. Może wtedy wyrażać swój lęk i zaniepokojenie poprzez płacz, opór przed rozstaniem z rodzicem, krzyk, wycofanie. Dla rodzica jest to moment skonfrontowania się ze swoim strachem i żalem, czasem ze zniecierpliwieniem i złością na dziecko. Opiekun może przeżywać wiele różnorodnych uczuć, być poruszonym, złym, zaniepokojonym. Jednocześnie pragnie ukoić lęk swojego dziecka i jak najlepiej ułatwić mu start w nowym miejscu.

Oto, co można zrobić:

 

1. Po pierwsze: zadbaj o swoje emocje

Adaptację przechodzą także rodzice- muszą pogodzić się z sytuacją oddania własnego dziecka pod opiekę obcych osób, pokonać własne poczucie winy, niechęć, niepokój, strach. Potrzebują czasu zanim przestaną myśleć jak radzi sobie ich dziecko i jak zaspakajane są teraz jego potrzeby. Emocje odczuwane przez rodziców są kluczowym aspektem przebiegu adaptacji u dziecka. Dzieci trafnie wyczuwają uczucia swoich opiekunów i mają tendencję do naturalnego powielania tych skryptów emocjonalnych. Gdy rodzic sam będzie spokojny i pewny decyzji o zapisaniu do żłobka, jest duża szansa, że maluch naśladując go, przyjmie podobne nastawienie.

2. Nie zaprzeczaj uczuciom dziecka

Nie mów, że nie ma czego się bać, i żeby przestało płakać. Dziecko wyraża uczucia, które faktycznie przeżywa. Dla niego nowe miejsce, opiekunki i dzieci to coś czego nie zna i ma prawo się tego obawiać. Zanim maluch pokona lęk, jego naturalną reakcją jest płacz. Mały człowiek, zwłaszcza, gdy jeszcze nie potrafi mówić, ma prawo płakać. W ten sposób komunikuje się z nami i sygnalizuje swoje potrzeby. Warto wtedy zauważać i nazywać uczucia dziecka (smutek, strach, złość), a także wyrażać zrozumienie i akceptację dla przeżywanych emocji. Akceptacja nie oznacza jednak ulegania dziecku! Pomimo przeżywania trudnych chwil przyprowadzajmy dziecko do żłobka regularnie.

3. Stwórz krótki rytuał pożegnania

O ile to możliwe, unikajmy pośpiechu i przychodzenia do żłobka na ostatnią chwilę. Dajmy sobie i dziecku czas na spokojne przebranie się, porozmawianie i przytulenie. Potem powinno nastąpić pożegnanie. Jest ono trudne zarówno dla rodziców jak i malucha, dlatego nie należy go przeciągać. Wielokrotne tłumaczenie, targowanie się z dzieckiem i przedłużanie chwili pożegnania całowaniem i przytulaniem sprawia, że dziecko jeszcze mocniej przeżywa nieprzyjemne emocje. Dlatego warto stworzyć krótki rytuał, który ułatwi rozstania, na przykład „przytulenie, całus i piątka”. Po tym wprowadzamy dziecko do sali i ze spokojem wychodzimy. Nigdy nie wychodzimy bez pożegnania uciekając, ponieważ może wywołać to w dziecku poczucie, że zostało porzucone i w efekcie kolejną silną reakcję emocjonalną. Warto określić kiedy dziecko może się nas spodziewać, na przykład „po obiedzie”, „po drzemce”.

4. Pozwól wziąć dziecku ze sobą „amulet”

W pierwszych tygodniach możemy pozwolić maluchowi na zabieranie ze sobą do żłobka jednej ulubionej rzeczy, na przykład zabawki, misia, kocyka. Pomoże zapewnić ona poczucie bezpieczeństwa i przywołać przyjemne uczucia związane z domem. Jeśli dziecko jest starsze możemy wspólnie wymyślić historię o tym przedmiocie i nadać mu magiczne moce, mające za zadanie chronić i wspierać malucha podczas pobytu w żłobku. Po okresie adaptacji należy stopniowo ograniczać zabawki przynoszone do placówki.

5. Stopniowo wydłużaj czas pobytu dziecka w żłobku

Aby maluch nie czuł się „rzucony na głęboka wodę”, najlepszym rozwiązaniem jest stopniowe wydłużanie czasu jego pobytu w nowym miejscu. O ile to możliwe, warto aby rodzic był z dzieckiem przez kilka pierwszych wizyt- nie musi się z nim bawić, ale zapewniać poczucie bezpieczeństwa poprzez samą obecność. Pomóżmy nieco dziecku i na początku wspólnie zapoznajmy się z opiekunkami i pomieszczeniami, ale później stopniowo zachęcajmy je do samodzielnego eksplorowania sali i zabawek. Na początku optymalny czas pobytu dziecka to 2-4 godziny.

6. Wyrażaj się pozytywnie o żłobku

Już w domu zadbaj o pozytywny obraz żłobka, budując tym samym dobre nastawienie dziecka do nowego miejsca. Wzmagaj ciekawość dziecka aktywnościami, które odbywają się w placówce, zachęcaj do radosnego oczekiwania na zabawy i eksperymenty.

7. Daj dziecku czas

To, że maluch niepokoi się, jest niepewny, a nawet płacze, to naturalny element reakcji emocjonalnej na adaptację. Czasami mogą pojawić się objawy psychosomatyczne związane z adaptacją, takie jak: częste zmiany nastrojów, trudności ze spaniem, bunt, zmniejszenie apetytu, lękliwość. Pojawienie się tych objawów zależy od uwarunkowań emocjonalnych dziecka jak i umiejętności przygotowania go do żłobka. Niektóre dzieci szybko adaptują się do nowego miejsca, innym zajmuje to nieco więcej czasu. Przeciętny okres adaptacji wynosi około jednego miesiąca. Przy ocenie procesu adaptacji warto brać pod uwagę uwarunkowania emocjonalne dziecka, sytuację rodzinną, stres i ewentualne doświadczenie trudnych wydarzeń, na przykład pobyt w szpitalu, ciężka choroba dziecka lub opiekuna, oraz atmosferę jaka towarzyszy pójściu do żłobka.

 

My, personel żłobka, będziemy robić wszystko, aby ułatwić Waszym maluchom start w nowym dla nich miejscu.

Jednak to Wy- Rodzice możecie swoim spokojem i pewnością pomóc im najbardziej.

 

Psycholog – Małgorzata Dziemianowicz

wr

Tworzenie stron www i sklepów internetowych Białystok | Strony www