żłobek Miejski nr1 - Złobek Integracyjny

O żłobku

Informacje

Zajęcia z dziećmi

Wspieranie rozwoju

Kadra

Historia

Wiersze i piosenki

Ciekawostki i artykuły

Kontakt

Dołącz do nas na
 

 

 

   

 

               Dzieci niepełnosprawne otaczane są w naszym Żłobku specjalną opieką. Maluchy posiadające orzeczenie o niepełnosprawności lub skierowane do naszej placówki przez lekarza specjalistę, mają organizowane dodatkowe zajęcia stymulujące ich rozwój.
               Każda osoba zdrowa czy niepełnosprawna posiada inną osobowość, zainteresowania, predyspozycje. Każde dziecko trzeba dogłębnie poznać, określić poziom jego rozwoju intelektualnego, emocjonalnego, społecznego. Specjaliści dokonują tego na podstawie dostępnej dokumentacji, badań, obserwacji własnej, wywiadu z opiekunami dziecka. Dopiero po przeanalizowaniu wszelkich informacji można przystąpić do opracowania indywidualnego planu pracy, którego zadaniem jest stymulacja rozwoju tego konkretnego małego człowieka. W zależności od potrzeby i możliwości dziecka, zajęcia z nim prowadzą: fizjoterapeuta, logopeda, psycholog i pedagog. Maluch uczestniczy w ćwiczeniach indywidualnych i grupowych. Ponadto ma okazję integrować się w grupie rówieśniczej i uczyć się życia w większej społeczności niż rodzina. Rodzice otrzymują wsparcie specjalistów i mogą liczyć także na osobiste spotkania z psychologiem.
               Zajęcia dostosowane do aktualnego poziomu rozwoju psychoruchowego dziecka, do jego zainteresowań i potrzeb. Początkowo są niezbyt skomplikowane tak, by nie zniechęcić dziecka. Z czasem jednak specjaliści modyfikują je, wzbogacają, coraz bardziej utrudniają. Maluch ma bowiem osiągnąć coraz wyższy poziom rozwoju, coraz lepiej przystosować się do warunków otaczającego go świata. Oczywiście na tyle, na ile pozwala mu jego intelekt.
               Dzieci niepełnosprawne uczęszczające do naszej placówki rzadko są w stanie samodzielnie eksplorować otaczający świat. Poznają go dzięki innym ludziom. To my opiekunowie musimy go im przybliżyć. Pozwolić zobaczyć, usłyszeć, dotknąć, posmakować, powąchać. Uruchomić wszystkie zmysły jednocześnie, by mogły one funkcjonować coraz lepiej, dokładniej, bardziej precyzyjnie. Rozwój i coraz lepsza specjalizacja poszczególnych zmysłów zaowocuje rozwojem umiejętności wyższych np. poprawą motoryki małej i precyzji ruchów, koncentracji uwagi, spostrzegania, różnicowania smaków czy zapachów, koordynacji wzrokowo – ruchowej itp.
               Wiele dzieci, z którymi stykamy się po raz pierwszy jest bardzo nieufnych. Najczęściej tkwią przyklejone do rodziców, by po pewnym czasie przezwyciężyć lęk i sięgnąć po proponowaną zabawkę. To stan przejściowy i właściwie to dobry objaw, że maluch w obcym środowisku ucieka do osoby znanej, bo oznacza to, że przy niej czuje się dobrze i bezpiecznie. Dzieci muszą przyzwyczaić się do nowych pomieszczeń, ludzi a nawet do ich głosów. W czasie zajęć specjaliści wykorzystują dobry humor dziecka i jego zainteresowaniu zajęciami. To, co mu proponują musi być na tyle interesujące, by „opłacało” mu się zejść z rąk mamy i przyjść na kolana obcej osoby, która jeszcze do tego, coś od niego wymaga. Maluchy stopniowo przyzwyczajają się do wyglądu, głosu, sposobu prowadzenia zajęć przez naszych specjalistów. Wiedzą, szczególnie te nieco starsze, że u tej pani to trzeba posiedzieć na materacu czy przy stoliku i „coś” porobić. Dla nich to tylko uporządkowana zabawa, a dla nas możliwość nauczenia ich konkretnej umiejętności, która przyda im się w późniejszym czasie.
W naszej placówce dzieci niepełnosprawne są już od 2000 roku. Niejednokrotnie nie mają postawionej dokładnej diagnozy lekarskiej i są jeszcze za małe na badanie w poradni psychologiczno – pedagogicznej, w celu określenia stopnia upośledzenia intelektualnego. To tutaj pojawiają się dzieci te najmniejsze, te które mają opóźniony rozwój psychoruchowy i które są na początku swoje żmudnej drogi terapeutyczno – edukacyjnej. Najważniejszą zasadą jaka przyświeca nam w naszej pracy to akceptacja dziecka, takim jakie ono jest. Akceptacja dziecka ale także jego opiekunów lub rodziców, bo tylko we współpracy z nimi praca z dzieckiem może odbywać się efektywnie. Maluchy niepełnosprawne wyglądają i mogą zachowywać się bardzo różnie. Niezwykle ważna jest aprobata ich stanu psychicznego, ale także fizycznego i związanych z tym ich ułomności czy niedoskonałości. Wiele z dzieci jeszcze nawet nie siedzi, a czasem nawet nie kontroluje niektórych odruchów np. połykania, nie skupia wzroku na pokazywanych zabawkach czy też nie rozumie podstawowych poleceń słownych. Każde dziecko należy zaakceptować zatem takim, jakie ono jest. Z jego wyglądem, stanem jego umysłu, jego możliwościami, potrzebami.
 

 

Tworzenie stron www i sklepów internetowych Białystok | Strony www